Bırak, bu gece gözlerin gözlerimde kalsın; kirpiklerin yüreğime aksın.
Sessizce girsin mutluluk tüm hücrelerime.
Gözlerin mapushanem,
Kirpiklerin parmaklığım,
Cezam gözlerinin denizinde boğulmak olsun.
Bırak, bu gece aşk bizi bulsun.
Fırtınanın en gürültülüsünden çıkmış ben,
Ölümün ayağına çelme takmış ben,
Gözünü budaktan kaçınmayan ben,
Acıyı iliklerine kadar yaşayıp kılını oynatmayan ben...
Hayatımda ilk defa korkuyorum;
Yüzünü görmediğim,
Elini tutmadığım bir insanı kaybetmekten korkuyorum.
Yüreğim, adı sen olunca dile geliyor;
Dudaklarım şarkılar söylüyor,
Gözlerim raks ediyor.
Bu nasıl bir duygu? Ruhum, bedenimi her gülüşünde terk ediyor.
Artık dualarımda, dileklerimde ve hayallerimde sen varsın.
Sevgiye inanmayan ben, bugün senlerle doluyum.
Her yerde seni görüyorum;
Ya kokun, ya gülüşün, ya bakışın vuruyor solumdan.
Oysa aşka inancımı kaybetmiştim ben.
Bir geldin, beni altüst ettin.
Ayım,
Günüm,
Güneşim oldun.
Yaşamak bir anlam buldu seninle.
Şimdi tek bir dileğim,
Tek bir duam var:
Saçlarınla sarsınlar,
Kokunla yıkasınlar bedenimi.
Sessizliği yaşatmasın Rabbim bana,
Ölümü yaşatsın ama sensizliği asla!
Çünkü bu beden sadece sana ait
Ve o yürek sen varsın diye atıyor,
Sen varsın diye.
02.09.2026 09.34
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 10:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!