Bu Gece.... Şiiri - Hasan Belek 2

Bu Gece...

Yine efkâr bastı, gönül yorgunu,
Hesabı kadere kestim bu gece.
Ruhumda bir aşkın bitmez vurgunu,
Kendi rüzgârımla estim bu gece.

​Hangi yana baksam hayalin durur,
Hasretin nabzıma bin defa vurur.
Dudaklar kurudu, dillerde gurur,
Suskunluk andını bozdum bu gece.

​Aklımı başımdan aldın da gittin,
Ömrümü dertlere saldın da gittin.
Bir meçhul rüyaya daldın da gittin,
Vuslatı kabire yazdım bu gece.

​Gözlerin ufkumda sönmez bir fener,
Ateşin içimde her an demlenir.
Sanma ki bu sevda sükûna erer,
Aşkınla kendimi üzdüm bu gece.

​Ne bir haber geldi ne de bir selam,
Lügatte kalmadı artık bir kelam.
Sensizlik en büyük, en ağır belam,
Cevrini içime dizdim bu gece.

​Yılları harcadım bir hiç uğruna,
Yine yenik düştüm aşkın zarına.
Bakmadım dünyanın kâr-u zarına,
Ben benden vazgeçip bezdim bu gece.

​Hangi mısra anlatır bendeki hali?
Sen oldun gönlümün tek arzuhali.
Bir garip Mecnun’un hazin misali,
Çölleri ruhumda gezdim bu gece.

​Zaman tam yirmi dört, mevsimlerden kış,
Yüreğimde bitmez, ince bir nakış.
Gözümden dökülen sonuncu bakış,
İnfazım neyse de, sezdim bu gece.

​Hasan’ın kaleminden dökülen feryat,
Sensiz neye yarar şu fani hayat?
İster gel beni yak, ister benden at,
Varlığımı sana sızdım bu gece...

Hasan Belek
01 02 2026-Akçay
Etek yazısı...

Cevir, eski dilde ve edebiyatta "eziyet, cefa, haksızlık ve çektirme" demektir.

Bu edebiyatta cinas denir. Bakmadım dünyanın kâr-u zarına" derken, "Dünyanın malı, mülkü, kazancı ya da kaybı artık umurumda değil demektir.

9.kıta son dize, sızmak yavaş yavaş akmak dedim...