Ağıtlar yakın ruhumun yalnızlığına, aşıklar duysun adımı, gezinirken aşkın kıyılarında..
Hissettiğim acılarımı bastırsın diye, son sigaramı sol göğsümde söndürdüm bu gece..
Saatleri, dakikaları, hatta saniyeleri sayarak sabahı beklemeyi bıraktım artık..
Kim bilir, diyebilseydim, beni herkes gibi görme diye kaybolmazdım belkide..
Gecenin bir vakti, ya şu gönlüme dur diyebilsem, sesini duysam, durulur mu gönlüm..?
Gecenin hüznü, silinir mi gözlerimden..?
Yalnızlık duvarları içinde koştum, düştüm ağladım..
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta