Bu Gariban Şiiri - Eray Yalçın

Haberim olmayacak veda vaktinden,
Ruhum ayrılacak yorgun bedenimden.
Karanlık bir yerde bulacaklar beni,
Kimse tanımayacak bu eski teni.

Faniyim bu dünyada, gelip geçiciyim,
Sessiz bir boşlukta bir gölge gibiyim.

Bir gün sessizce gider bu can,
Ne alkış kalır ne de bir nişan.
Üç gün ağlar dünya ardımdan,
Sonra unuturlur bu gariban....

Üç gün yas tutulur, sonra unutulur,
Toprağın altında her şey durulur.
Kefenim beyazdır, yolum ise kara,
Yüreğimde kapanmaz derin bir yara.

Omuzlarda giderken sessiz tabutum,
Bitti artık dünyadaki tek umudum.

Bir gün sessizce gider bu can,
Ne alkış kalır ne de bir nişan.
Üç gün ağlar dünya ardımdan,
Sonra unuturlur bu gariban....

Kimsesizler mezarı bekler yolumu,
Kimse sormaz artık sağımı solumu.
Bir avuç toprakla örtülür üstüm,
Ben bu yalan hayata ezelden küstüm.

Bir gün sessizce gider bu can,
Ne alkış kalır ne de bir nişan.
Üç gün ağlar dünya ardımdan,
Sonra unuturlur bu gariban....