Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Dağda...
Yalnız başına dolaşan
Hazreti Musa'ya gökten seslenirken,
"- BEN, senin Rabbinim.".........
Nidasındaki o seste...
"BEN" dediğiniz,
O "büyük" sonsuzluk
KUDRET Bütünlüğündeki.......
"BEN" in içinde...
ben'de bir "küçük"
Bir "ben" değil isem,
O zaman benim adımı
Ne koyarlarsa koysunlar.
O zaman benim adıma
Ne derlerse ki desinler.
Bu fâniliğin içinde
Bana göre, bana yöre,
O mânâ biçiminde...
Benim adım "sıfır" olur.
Başka yorumum yok.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta