Bu dünyadan gidiyorum Şiiri - Muhammet Çal

Bir gün gibi geldi geçti şu ömrüm,
Ne yaşadım, neler çektim bilmedim.
Alnıma yazılmış kara talihim,
Göç eyledim bu dünyadan giderim.

Koşma ile geçti ömür durmadan,
Aradım rızkımı hiç yorulmadan,
Rabbime şükrolsun, mahcup olmadan,
Göç eyledim bu dünyadan giderim.

Diz çökmedim Hak yolundan, gayrîya,
Kulak vermem Ondan başka çağrıya,
İçimde dinmeyen garip ağrıya,
Boyun büktüm şu dünyadan giderim.

Sabır ile, İlahiye dayandım,
Şükür ile Hak yolunda boyandım,
Dua ile dertlerimden uyandım,
Allah adın zikreyledim giderim.

Doktor hekim çare olmaz derdime,
Merhem bulmaz gönlümdeki ferdime,
Yenik düştüm hayat ile cengime,
Kaderime boyun büktüm giderim.

Kimi verem dedi, kimisi kanser,
Kimi teşhis koydu, dediler ülser,
Yerimde kim olsa kadere küser,
Ben başıma taç eyledim giderim.

Her dertle dertlenmek yordu ha yordu,
Canım dediklerim, kalbimi kırdı,
Beni düşman değil, dostlarım vurdu,
Gönlüm buruk bu dünyadan giderim.

Çok yordun be hayat, bıktım usandım,
Dünya dertlerini çekerim sandım,
Boş yere aldandım, boş yere yandım,
Kül eyledim bu bedeni giderim.

Musallaya koyun garip naşımı,
Mermerle işleyin mezar taşımı,
Kıbleye döndürün dertli başımı,
Efkarımı sır eyledim giderim.

M. ÇAL
21.01.2026