Ateşi yakılmış içi su dolu
koca bir kazan.
Baş rolde oynar
uydurduğu efsanede insan.
İçimizdeki yaşama duygusu
ile durmadan değişir yaşam.
Dünyanın güzelliklerini kıskanır
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Ramazan bey,
iç dünyanızda yaşadığınız sıkıntıları sanki yine içinizde yaşayan çocuğa dönerek yaşıyorsunuz.
İçinizde ki çocuğun sizinle yaşaması dileği ile.
Sevgiler
Sevda ODABAŞI
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta