düşmanlarım bırakmadı peşimi
herğün rahatsız edermiş eşimi
canıma takmışım şimdi dişimi
bu canlarım emanet olsun sana
ne karaymış bu kaderin yazısı
içerimden çıkmaz yürek sızısı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta