Bu Can Şiiri - Yorumlar

İncir ağacından ayağım kaydı, eşeğin üstünden tırmanırken,
'Yaşarken ölmek' dedi buna insanlık kaşarları, ben düşerken.
Cezamı ateş uçlu mermiler yada çelik süngüler vermedi,
Katlimin celladı; yalabak ağızlar içindeki etti.

Kaçarken tüm bunlardan sarıldığım aşkın heyhulası,
Zaman zamn hatırlarım bir kaç cisim hatırası.
Gerisi yok törpülenmişliğimin, kafa tutuşumun değirmenlere...
Bir kafa tutuşki, yumruk kadar kalbin heyecanlarından dağ yüreğe.

Vaad edilmiş bir ödül yaktu heybemde Allah rızasından gayrı,
Mahyelerin aydınlattığı minare gölgelerinin karanlığına kaçışın.
Sırtlarda taşınan görülmeyen ağırlıktır, bacaklardan çok ciğerleri ezen.
Bu şişkin ceplerin körüklediği kasıntı bedenlerin esintisidir bazen.

Artık devrim hülyalarının boğulmaktan korktuğu Fetrek suları yok.
Sufi hırkasında kaybolmak, hiçlik denizinde varolmaktır, sırlı...
Ah! Çok tercihli büyük sınav! Bilmek ürkünç, bilmemek mutlulukmuş.

Cenk SARIGÖL

Bu Can

Bu can,cananına muhtaç
Bu gönül,kalbime yenik
Bu yüz,tebessüme yasak
Bu gülüm,bülbüle hasret
Bu gurur,yaşamaya tutsak
Bu ömür,oynamaya vasat
Bu şans,gülmeye haciz
Bu kahkaha,atmaya mahrum
Bu özgürlük,kendime uzak
Bu dünya,geleceği korkulu.

Hepimizin tek düşüncesi geleceğimizin ne kadar karanlık olduğu değil mi sevgili kardeşim. Umarım bu korkularımız artık yerini umuda bırakır.

Kutluyorum kalemini ve yüreğini. Sevgiler yüreğimden yüreğine