Unutkanlığa adamıştım tüm bu hayatı
Sevdiklerim gerçek buluyordu tüm bu zamanı
Anlatıyordum yalan ve gerçek gibi görülen bu evreni
Sevgisiz, huysuz bu diyar canımı sıkıyor
Acırım kendimden başka herkese
Severim sevgisizlige rağmen
Ölürüm, karıncanın kocaman canına
Dileklerim güzeldi bu dünyaya dair
İyi olduğuma inandım kötülükten kaçarak
Düşüncelerim dumanlı can sıkardı ruhu
İzlerim ruhları unutmama rağmen
Ama anlarım ki kötü kalpler bu evrende dahi!
Kayıt Tarihi : 12.05.2026 17:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!