Bu Bayramda Yoksun Babam Şiiri - Bilal B ...

Bayramda insanlar gülerlermiş baba
Birbirlerine sarılırlar, hasret giderirlermiş
Çocukların yüzü gülermiş, yaşlıların gözleri
Bayram özlemleri bir nebze azaltırmış
Ama benimki azalmıyor nedense
Ne gözlerim, ne yüzüm gülüyor
Hasretin bir çağ eskitir gibi bende
Anlamsız yığıntılar var beynimi kemiren
İçimde tarifsiz bir boşluk var
Tüm sızılar ciğerimde toplanmış
Bir volkan içimde patlayacak gibi
Bu bayramda yoksun babam

Hep dik duruşum vardı ya hani baba
Bir yokluğuna dik duramıyorum
Eğilip bükülmez misin sen derdin
Sensizliğe öyle bir eğildim ki baba
Toparlanamadım baba, olmadı hiç
Senden sonrası olmadı bir türlü
Ben ben olamadım, bayramlar bayram olmadı
Teselli aradım sürekli gidişine
Yokluğunun tesellisini yazmamıştı kitaplar
Ben yazayım dedim ama beceremedim baba
Sessizliği yazmak kağıtlara bile ağır geldi
Bu bayramda yoksun babam

Ölenle ölünmez demiş birileri
Peki yaşanıyor mu sonra diyememiş
Hiç birini bilmiyorum, bir şey hariç
Bir baba yıkılınca evlat duramazmış ayakta
Ayakları kaldıramazmış bu zalim dünyayı
Ve taşıyamazmış geriye kalan yükleri
Sırtlayamazmış babadan geriye kalanları
Senden geriye en çok yalnızlık kaldı
Yokluğun en çok bayramda hissediliyor
Güçlü olmayı senden öğrenmiştim ama
Güçlü kalabilmek zormuş sensiz baba
Bu bayramda yoksun babam