soğuk bir kış akşamından yazıyorum
sana bu satırları anne
yokluğun daha çok üşütüyor
şu tükenmiş bedenimi
özlemin daha çok yakıyor canımı
hasretin yüreğimi dağlıyor
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta