NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
Bre yalan dünya senden usandım
Benim de canımı alsan ne çıkar
Ne sevgili koydun ne sevenleri
…Gördüm fanisin kalsam ne çıkar.
Kimim kaldı üzerinde yaşayan
Yaşayanlar oldu mu ki aşiyan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kocattın bedeni sürdüm devranı
Kol kol olmuş gider ölüm kervanı
Sana meyletmenin yoktur bir yanı
Genç yaşlı sırada sorsan ne çıkar
Ne mal mülk var üzerime tapulu
Ne hanım sarayım yontma kapılı
Kuru mezarım olsun kerpiç yapılı
Som altın tabuta koysan ne çıkar
....
güzeldi şiiriniz ozanım
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta