’Nasıl bu hallere düştük’’ diyorum.
Ahde vefa gitti, kullar bozuldu.
Artık hırka giyyor, urba giyyorum.
Üstüme attığım, çul’lar bozuldu.
Yanmıyor ocağı, tütmez bacası.
Alim olmuş, cümle cemaat, hocası
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta