Dünya bozuk bir pusula gibi,
Aklı başka, vicdanı başka yön.
Kendi gölgesine hâkim gibi
Rûy-ı zemine göz diken insan.
Şehirler bir buhran havasında,
Cam kuleler hırsın kalbine uzar.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta