Bozuk düzeminröntgeni Şiiri - Kemal Tekir

Bozuk Düzenin Röntgeni

Dıştan bakınca
kravatlı bir düzen bu,
ciddi, ölçülü, kurallı…

Ama film karanlıkta çıkar ortaya,
ışığa tutulunca kemikler konuşur.

Omurga eğri:
adalet, yük taşımaktan yorulmuş,
hukuk, kambur bir bekçi gibi
kapıda uyuklar.

Kalp yerinde ama
kan gitmiyor uçlara,kılcal damarlara.

yoksul mahalleler morarmış,
zengin odacıklar fazla oksijenli,
bir taraf nefes nefese,
bir taraf şişkin.

Beyin…
orası en kritik kırık:
düşünce yerine ezber,
sorgu yerine biat akıyor sinirlerde.
Nöronlar değil artık,
talimat taşıyan kablolar var.

Akciğerler kirli:
hakikat duman altında,
yalan filtrelenmeden solunuyor.

Her nefeste biraz daha
alışılıyor zehre.
Ve damarlar,
en görünmez yerden çürür sistem:

liyakat yerine akrabalık pıhtı,
emek yerine torpil tortusu…

kan akmıyor artık,
yön değiştiriyor.

Röntgen der ki:
bu beden hasta değil sadece,
ihmal edilmiş,
bile isteye çürütülmüş.

Ama her filmde bir ihtimal saklıdır:
kırık kaynar mı,
kan temizlenir mi,
beyin yeniden düşünür mü?

Sorun teşhiste değil artık—
cesaret,
tedaviye razı olmakta.

Kemal Tekir
Halkınn sesi