Dinmiyormuş sızısı böyle ayrılışların,
geç oldu anladım.
Kurabilmekti çabamız bir kalem de sildiğimiz bu mutluluğu
tek derdimiz geçim derdi olacaktı.
Zar zor getirirken evimize bir lokma rızkımızı,
biz mutlu kapatacaktık geceye gözlerimizi ve umutla uyanacaktık sabahlara
Bir oğlumuz olacaktı hayaldi madem herşeyi tam olmalıydı
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Ah keşkeleri yok edebilsek hayatımızdan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta