Dinmiyormuş sızısı böyle ayrılışların,
geç oldu anladım.
Kurabilmekti çabamız bir kalem de sildiğimiz bu mutluluğu
tek derdimiz geçim derdi olacaktı.
Zar zor getirirken evimize bir lokma rızkımızı,
biz mutlu kapatacaktık geceye gözlerimizi ve umutla uyanacaktık sabahlara
Bir oğlumuz olacaktı hayaldi madem herşeyi tam olmalıydı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ah keşkeleri yok edebilsek hayatımızdan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta