Dinmiyormuş sızısı böyle ayrılışların,
geç oldu anladım.
Kurabilmekti çabamız bir kalem de sildiğimiz bu mutluluğu
tek derdimiz geçim derdi olacaktı.
Zar zor getirirken evimize bir lokma rızkımızı,
biz mutlu kapatacaktık geceye gözlerimizi ve umutla uyanacaktık sabahlara
Bir oğlumuz olacaktı hayaldi madem herşeyi tam olmalıydı
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Ah keşkeleri yok edebilsek hayatımızdan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta