Boşver Rahatla Şiiri - Mustafa Han

Bir zamanlar dertleri, yük sayardım kendime,
Koşmuşum yıllar boyu boş hayalin peşine,

Her şeye bir mana yükler iken sözlerim,
Şimdi rüzgâr gibi gelip geçsin isterim.

Kim doğruymuş kim yanlış tartışmam hiç boşuna,
Ömür kısa deyip geç, gitmesede hoşuna,

Çok beklenti yüklemişim insanların içine,
Bir teşekkür beklemişim hayat boyu boşuna,

Dünya hep döner durur aynı çarkın içinde,
Kimi ağlar kimi güler aynı ömrün peşinde,

Bir zamanlar içimdeydi hasretlerin yalancı,
Yar dediğim uzak kaldı, dost dediğim yabancı,

Şimdi gönül bağlamam ki çözülmesin boşuna,
Bağsız yaşıyorum ben, kırılmamak uğruna,

Söylenene alınmak ne büyük bir yük imiş,
İnsanlar boş verince ne kadar da genişmiş,

Ne makamın ışığı var, ne servetin kıymeti,
Toprak örter sonunda gösteriş ve şöhreti,

Bugün varsa yarın yokuz, bunu gördüm sonunda,
Bir nefeslik misafiriz şu dünyanın bağrında,

Olduğu kadar dedikçe, hafifledi omuzlar,
Sükûnetin gölgesinde dinleniyor duygular,

Çok düşündüm, çok yoruldum faydasını görmedim,
Gece gündüz hesap ettim muradıma ermedim,

Kim ne derse desin artık kulak vermem hepsine,
Yetişilmez insanların bitmek bilmez derdine,

Bazen bakıp geçmişime gülümserim uzaktan,
Ne fırtına koparmışız küçücük bir tuzaktan,

Şimdi aynı şeyler olsa dönüp bakmam ardıma,
Su misali akar gider zaman kendi yoluna,

Kader yazmış yaşayacak ne varsa başımıza,
Ne eksilir ne çoğalır telaş ile koşunca,

Ben de artık kabullendim, bildim kendi yerimi,
Beklemem hiç olmayacak, gelmeyecek birini

Çok kapılar çaldım ama götürdüler uzağa,
Kimi güldü, kimi sustu, kimi çekti tuzağa,

Yokuşları tırmanırken, çok şey kaldı içimde,
Kimi sevda, kimi umut, kimi sözler dilimde,

Bir gün gelir herkes anlar, dünyanın hikmetini,
Ne kalıcı bir sevinç var, ne de sonsuz kederi,

Varsın böyle geçsin ömür sakin sakin sonunda,
Ne pişmanlık taşıyayım ne hesaplar yanımda,

Gönül denen kuşu saldım enginlerin yoluna,
Dertler kalsın eski yerde ben yürürüm yoluma,