Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dostlarından, daha doğrusu dost bildiklerinden sende yaralısın benim gibi. Gerçi bu biz balıkların kaderi sanırım.
Şiirin çokhoş evet muhakkak bir gün gelecek heap sorma vakti
Ama biz yinede koşmaya devam edelim herkesin yardımına
dostunum derler bırakıp giderler.ben senin dostunum!bunu bil ki boşver herşeyi!!!
bunu okuyon arkadaşlara...gerçek dost aslında herkesin kendisidir.belki de insanın şiirleridir.bu şiiri okudukça,bir dostu daha alın sevdalı yüreklerinize...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta