Ne yapmalıyım kendi yolumu çizerken bilinçsiz?
Örnek almalı mıyım birini, daha kendim olamıyorken?
Kaldın mı ki sen sevdiklerinin yanında kimsesiz?
Seni tartmıyorum, sadece arıyorum bir yol çaresiz...
Durgunum daha çok gülmem gereken yerde yıpranmış.
Adımlarım ağır kafam eğik hafiften hayata karşı.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta