Boşu boşuna çabalıyorum Şiiri - Muhsin Y ...

İnsan bazen en çok da kendi emeğine yeniliyor. Verdiği çabanın, döktüğü terin, içinden koparıp ortaya koyduğu duyguların bir karşılığı olmayınca; yorgunluk sadece bedende değil, ruhun en derin yerlerinde birikiyor.
Boşuna çaba harcamak… Aslında çoğumuzun hayatının bir döneminde yüzleştiği bir gerçek. Birine ulaşmaya çalışmak, bir şeyi oldurmaya uğraşmak, bir kalpte yer edinmek… Ama ne yaparsanız yapın, bir türlü karşılık bulamamak. İşte insanı asıl tüketen de bu: Sonuca ulaşamamak değil, çabanın görünmez oluşu.
Çünkü insan, en çok anlaşılamadığı yerde yorulur. Konuşursunuz, anlatırsınız, beklersiniz… Ama karşınızdaki ya susar ya da çoktan gitmiştir aslında. Siz halâ aynı yerde, aynı cümlelerin içinde dönüp dururken.
O noktada sormak gerekir kendine Gerçekten mücadele ettiğim şey buna değer mi?
Her çaba kıymetlidir, evet. Ama her çaba doğru yere harcanmaz. Bazen insan, vazgeçmeyi öğrenmeden kendini bulamaz. Çünkü bazı kapılar zorladıkça açılmaz; aksine insanı daha çok yaralar.
Boşuna çaba harcamak, sadece kayıp zaman değildir. Aynı zamanda bir farkındalıktır. Kime, neye, ne kadar emek vermemiz gerektiğini öğretir bize. Ve belki de en önemlisi, kendi değerimizi başkasının ilgisine bağlamamamız gerektiğini hatırlatır.
Sonuçta hayat, karşılıksız çabalarla tükenmek için fazla kısa. Bazen geri çekilmek, susmak ve yoluna devam etmek en büyük cesarettir.