Gözlerime bakıp,
"Nasılsın?" diye soruyorsun.
Oysa bazı cümleler vardır;
öznesini kaybetmiştir,
cevabı çoktan susmuştur.
"İyiyim." demek geliyor içimden.
Ama kelimeler,
yüreğime uğramadan
dudaklarımda eksik kalıyor.
İnsan,
en çok da
en bildik sorularda
yalnız kalıyor.
Ve "İyiyim..." diyorum.
Çünkü bazen
bir tek kelimeye sığdırıyor insan
dağ gibi yorgunluğunu,
yarım kalmış sevinçlerini,
yarım kalmış sevdalarını,
içinden hiç dinmeyen özlemlerini.
Sonra gözlerine bakıyorum.
Ya sen...
Eskisi kadar
gökyüzüne inanıyor musun?
Eskisi kadar
gülüşünün içinden
hayat geçiyor mu?
Yoksa sen de,
herkes gibi,
"İyiyim." derken
biraz daha eksiliyor musun?
Muhsin Yener
Muhsin YenerKayıt Tarihi : 26.04.2026 12:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!