Nineler el açmış ağlıyor
Vatan uğruna toprağa düşen evlatlarına mı
Aç, susuz yalnızlıklarına mı
Kurtuluş ümidi bulup ta kaybettiklerine mi
Hayır, asla
Feda olsun vatana bütün yiğitler
Yine nicelerini doğurur analar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta