Köklerini yitirmiş yüzler,
bir boşlukta savrulan yüzler.
Yüzler, gecemizden içeri
günümüzden içeri yüzler.
Bir çığlığa açılmış, uzun
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Rüzgarda sallanan birer yaprak gibi, anında vaki olan - yani görünen, ve anında o görüneni hemen aşarak geçmişe nakleden; transandantal sürecin benlik yapısında toplanan, acı ve tatlı hatıralar oluşturan, yaşam çabasında ifade dolu - o güzel insanların “yüzleri.”
Az ve öz ilham verici ve düşündürücü bir şiir. Şaire rahmetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta