Şimdi öyle boş ki dünya
Yıkılmış sanki üstüme enkaz altında gibiyim
Vucudum ruhumu taşıyamayacak yorgun
Ruhum zaten bitmiş
Son gözyaşları kalan gözlerimde
Onlarda firar ettiler sessizce
Tüm hayatsal faaliyetlerim gibi onlarda terk etti gittiler
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




cnm arkadaşm herkesn boşluktaymış gibi hissettği bi dönem oluyo sende bunu çok güzl dile getirmişsin yüreğine sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta