Zihnen boş, fikren boş, fiziken boş..
Dururken boş, koşarken boş..
Her yer boşluk.
Ve biz dop-doluyuz.
Severken boşluğu sevip
doldurup doldurup gideriz boşluklarla.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Öyle çok şey boş ve biz bir sürü boşla meşgul olup doluyoruz sonu yine boş olacak bir ömür için; şiir düşündürdü bence dolu bir şiirdi, yüreğine sağlık dede:))
Şiirinizi
beğeniyle okudum
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Klavye
ne sık tekrarlamışsın bu kelimeyi. sevmedim :)
Bik bik bik.. özledik.. :)
Yürek sesiniz daim olsun güzeldi
Belki de bu yüzden çok konuşup az dinlemelerimiz... Habire içimizdeki boşluğu inkara ve buna iknaya olan çabamızdan da kaynaklanıyor olabilir derdimiz. Hal böyle olunca boşlukları doldurmak gibi bir derdimiz olmuyor boşlukla bu denli dolu, hatta kendimiz boşluğun ta kendisiyken...
Doluydu şiiriniz.
Kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta