Boşluk Şiiri - Kevarkis Nıssan

Yalnızım,
Hiç bir yolum yok
Kime sığındıysam ihpar yedim alaca da
Ve hangi yüreğe açıldıysa hüznüm
vurgun yedi tıka basa
Ben başı boş bir acı eniğiyim,
Cılız bir sancıyım hepsi bu
Git artık soru sorma
Sana düştüğüme bakma, ağladıgımada
Ben ne acılar bilirim her biri aşk öldüren
Aşk demiştim
Hüznünü karalayan bir ince kitaba benzer
Bir kere başladın mı okumaya ,
zaman seni santim santim çeker sona
Ve artık kendini kaç ölüm ,kaç tehtit gizlesende varacağın son nokta başladığın ilk virgüldür aslında
Sonun yaklaştığını duyumsayan o uğursuz acıyla
başa dönüp geçmiş , gelecekteki günleri mısra mısra yazarsın gönül künyene
Önce çığlık olur , sonra kör bir yarasa olur sallanıp durursun
Önce kendine , sonra kendine
Meyer, senden ötede bir şey yokmuş diye
Çünkü boşluğun cehenneminde anlamına yanmak istediğin her şey ama her şey boştur...