Onur BİLGE
Zamanla monotonlaşıyor hayat. Her gün aynı şeyleri yapmanın sıkıcılığına aile içi sorunların yükü de eklendiğinde, hele bir de iletişim kurulamamaktaysa, bunalım başlıyor.
Arayış içine giriyor kişi ya da kişiler. Bazıları çeşitli meşguliyetler buluyorlarsa da kendilerine, nefes alabilmek için, bazıları da arkadaş arıyor, kafa dengi, boşalabilmek için.
Korkusuzca severken bitiveriyor her şey ve sevgimizin gölgesinden korkar hale geliveriyoruz. Fakat öyle bir yürek ki bu bize verilen; ağzı açık kap misali boş duramıyor ve içindeki mayi, daha yoğunu gelmeden, ortamı terk etmiyor. Boşluk dediğimiz dahi dolu, havayla da olsa... Dünyada boşluk yok. Lüzumlu lüzumsuz şeylerle tıklım tıklım... Detaya inersem, iyice karışacak aklım.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta