Işıklar gitti,
kararan lambalara takılı kalırcasına gitti
ruh denen illet de.
Suskunluklarla büyüdü boşluklar; büyüdü, büyüdü...
İçine koca bir dünya sığarcasına,
içinde kaybolurcasına...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta