Boşluğun Yankısı Şiiri - Yorumlar

Bazen kendi ruhunun derinliklerinde kaybolur insan.
Yalnızlık tüm ışıkları söndürür.
Önünü göremeyen insanoğlu en ufak engele dahi takılıp düşer.
Kimi beyaz atlısını bekler , kimi dimdik yoluna devam eder.
Kimi hiç çıkmaz o yola , korkar belki canından , yenilip tekrar başa sarmaktan, olmayacak yarınlardan
Ve ben hiç çıkamadım bu labirentten.
Düştüm kaldıracak yoktu , dimdik yürüdüm alkışlayacak yoktu.