Zaman geçmiyor biz geçiyoruz zamandan
Yarına, düne, şu ana savruluyoruz
Ölümümüze savruluyoruz ve başlangıcımıza
Saatlere hapsettiğimizi sanıyoruz onu
Akreple yelkovan arasına sıkışırken
Umut diyoruz o iki çizgi arasına
Sonra anlıyoruz o son an geldiğinde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Çok etkileyici bir üslübunuz var. Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta