duydun mu bu iç ürperten çığlığı
zavallı bir çocuk ağlıyordu
gördün mü hep çekegeldiğimiz bu yarayı
orda, burda.... hep içimizde kanıyordu
sorma bana, neden deme
nedeni insandaki kahrolası ene
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Malesef dağılan yuvalrda yavrular daha çok acı çekiyor.
Şiir hüzünlü
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta