duydun mu bu iç ürperten çığlığı
zavallı bir çocuk ağlıyordu
gördün mü hep çekegeldiğimiz bu yarayı
orda, burda.... hep içimizde kanıyordu
sorma bana, neden deme
nedeni insandaki kahrolası ene
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Malesef dağılan yuvalrda yavrular daha çok acı çekiyor.
Şiir hüzünlü
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta