duydun mu bu iç ürperten çığlığı
zavallı bir çocuk ağlıyordu
gördün mü hep çekegeldiğimiz bu yarayı
orda, burda.... hep içimizde kanıyordu
sorma bana, neden deme
nedeni insandaki kahrolası ene
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Malesef dağılan yuvalrda yavrular daha çok acı çekiyor.
Şiir hüzünlü
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta