Evlenirken;
Annem beni önce Allah, sonra sana emanet etti.
Son kez basarken emaneti bağrına
Göz yaşlarını, yüreğinin ateşine serpti.
Boşanırken;
Annem kapıda önce beni, sonra valizi fark etti.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Analar ne muhteşem varlıklar.Can ciğer parçalarını nasıl bilmedikleri erkeklere bırakırlar.
Ne güzel bir şiir bu.
Proplemli evlilikleri olan çocuklarımıza sahip çıkmak ne kadar da gerekli,
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta