Evlenirken;
Annem beni önce Allah, sonra sana emanet etti.
Son kez basarken emaneti bağrına
Göz yaşlarını, yüreğinin ateşine serpti.
Boşanırken;
Annem kapıda önce beni, sonra valizi fark etti.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Analar ne muhteşem varlıklar.Can ciğer parçalarını nasıl bilmedikleri erkeklere bırakırlar.
Ne güzel bir şiir bu.
Proplemli evlilikleri olan çocuklarımıza sahip çıkmak ne kadar da gerekli,
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta