Boşa Sevmişim Şiiri - Tekin Bekar

Giden gitti yoluna, kalan bende bir sızı,
Söndürdü göğümde en parlak yıldızı;
Hem beni ağlattı hem de aşkımızı...
Meğerse boşuna bir kulu, boşa sevmişim..!

Aşkı yemin sanmıştım, özü meğer talanmış,
Umut diye ektiğim baştan sona yalanmış,
Bir vefasız elinde gençliğim oyalanmış;
Meğerse boşuna bir kulu, boşa sevmişim..!

Hangi kitaba baksam, yazmıyor bu infazı,
Sevgi diye sundular, şu bitmez itirazı,
Haydi kabul et dediler, gönül olmadı razı;
Meğerse boşuna bir kulu, boşa sevmişim..!

Bir damla sevgi için, deryaları geçerdim,
Zehir olsa elinden, şerbet diye içerdim,
Ben bu canı uğruna, bir hamlede geçerdim;
Meğerse boşuna bir kulu, boşa sevmişim..!

Mührü vurdum kalbe, kapandı eski defter,
Ne bir selam yolla sen, ne de bir haber gönder,
Yapmacık halini değil, gerçek yüzünü göster;
Meğerse boşuna bir kulu, boşa sevmişim..!

Tarih böyle yazmadı; ne kulu ne sultanı,
Harabeye çevirdi, şu gönlümde sevdayı,
Hiç mi hatrı kalmadı, bu yolda can atanı?
Meğerse boşuna bir kulu, boşa sevmişim..!