Boşa gitmez Şiiri - Yasin Yüksel 2

Ay söndü de gece çöktü bağrıma
senin sevdan derin yaramdır benim
felek sürdü beni kendi çarkına,dağa
"Yâr" deyip sızlayan canımdır benim

Öyle bir sevda vermiş yaradan
seni gördüm geçtim fani dünyadan
kendimi unuttum ben bu sevdadan
gözünün karası yetti aklıma almaya

Çıkıyor yollar idris dağına gezerim,
derdimi dağladım, sensiz neylerim?
Elleri sevemem ben, sana bizerim
yandım yandım ,ben senin yoluna

Telim feryat eder düzen tutmaz
gönül sevdana düşer, unutamaz
ayrılık dediğin bir kara yazgıymış
Aşığın ahı hiç boşa gitmez imiş

Divane misali düştüm koruna
yandım kül oldum yârim uğruna
Elmadağ ayazı sökmez bağrıma
Cefa da seninse safadır bana

Erdim aşkına geçtim varımdan
seni bildim de kaldım canımdan
ne ben kaldım gayrı ne sen arada
Aşkın şerbetini derdin içtim elinden

Sazın teli sussa sevdanı söyler
Âşık olan gönül boynunu büker
bu aşkın yâdına düşüp yananlar
külünün üstüne "Ah" çeker geçer...

Yasin Yüksel