Dağlar sıralı ardı gider,
Deli gönül coşar gider.
Ne umut kaldı ne seher,
Ömür dediğin boşa gider.
Gün doğmadan akşam olur,
Yel eser de harman savrulur.
Güneşe hasret ömür kurur,
Vakit dediğin boşa gider.
Dağlar ırak menzil uzak,
Gönül düştü derde tuzak.
Bir nefeslik fani tozak,
Dünya dediğin boşa gider.
Kayıt Tarihi : 28.07.2026 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!