Boş zarf Şiiri - Hatice Sonmez

Yokluǧunun bu kadar aǧır olacaǧını bilseydim
Sevmezdim seni.
Zaman tüneli misali geçti yıllar öyle
Hatıraların kayboldu beynimde
Sen yoksun ya şimdi,
Sen yok olamazsın bu şehirde, gidemezsin yüreğim den.

Bedenim yorgun düştü gönlüme, güçlü olamıyorum,
Ayakta zor duruyorum, düşüyorum kalkıyorum,
Bir türlü toparlanamıyorum.

Her yerde hatıran var, her yer sanki sen.
Bir mucize arıyorum, gelir mi bilmem, ben seni istiyorum!
Yazdıklarım eline de geçmiyor, cevapsız bıraktın günlerdir.
Ulaşamıyorum sana artık ben,

Belli ki yolları çoktan ayırıp kaybolmuşsun.
Yoksa, sen bir korkak mısın?
Korkuların arkasına gizlenen yalan mısın?
Doǧru söyle, yoksa sen bir yılan mısın?

Kaç mevsim daha geçmeli
Aylar tükendi, yıllar haykırdı adını.
Her gün sessiz kaldım bir umutla
Her an geleceksin diye bekledim

Biliyorum sen orda deǧilsin
Biliyorum sen, sen deǧilsin.
Biliyormusun sen olmayınca, bende artık ben deǧilim.
Zaten, yazılan mektuplar kül oldu bir anda...