Elimde bir kalem var, önüme serilmiş boş sayfalar…
İlk sayfaya kendi adımı yazdım; yorgun, kırgın, sessiz bir ben…
İkinci sayfaya senin adını koydum; ulaşılmaz, uzak, sessiz bir hayal…
Üçüncü sayfa boş kaldı; “biz” dedim, ama kelimeler orada nefessiz, çaresiz…
Ben her gece o boş satırı açıp sana yazıyorum.
Kalbim, her harfiyle seni arıyor, her hecesiyle sana dokunuyor…
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta