Ben boş bir sayfa sen bitmek tükenmek bilmeyen kalemdin,
Her gün biraz daha yazılmıştın bana,
Ben kalemin ucunu bile açmaya kıyamazken,
Sen arkanı dönüp silgi oldun.
Düşünmezdim yazdıklarını gün gelip sileceğini,
Şimdi yazdığın yerde yine boş bir sayfa var,
Ama sildiğin her satırın izi var sayfamda.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta