Ben boş bir sayfa sen bitmek tükenmek bilmeyen kalemdin,
Her gün biraz daha yazılmıştın bana,
Ben kalemin ucunu bile açmaya kıyamazken,
Sen arkanı dönüp silgi oldun.
Düşünmezdim yazdıklarını gün gelip sileceğini,
Şimdi yazdığın yerde yine boş bir sayfa var,
Ama sildiğin her satırın izi var sayfamda.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta