Ben boş bir sayfa sen bitmek tükenmek bilmeyen kalemdin,
Her gün biraz daha yazılmıştın bana,
Ben kalemin ucunu bile açmaya kıyamazken,
Sen arkanı dönüp silgi oldun.
Düşünmezdim yazdıklarını gün gelip sileceğini,
Şimdi yazdığın yerde yine boş bir sayfa var,
Ama sildiğin her satırın izi var sayfamda.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta