Boş Duvar Şiiri - Çağan Arköse

İncinmek için yüksek ses mi gerekli, sadece?
Sessizlik ile incinildiğini
ilk kez sende gördüm.

Unutmak dediler, unutmak…
Sanki bir düğmeye basmakmış gibi.
Oysa bazı hatıralar, bazı yüzler
hafızadan değil, kemikten siliniyor sanki.

Sabahları uyanıyorum.
“Nereye?” sorusuna cevap arıyorum.

Geleceğim karşımda boş bir duvar gibi.
Ne asacak bir resim var,
ne çakacak bir çivi.

Şimdi ise
ne kızgınım,
ne ümitli.
Sadece buradayım işte,
boş bir duvar gibi.