Gün batımı fırlatırken gökyüzüne ayı,
sokakta dolaşıyor bi adam
ilk görünüşte yüzünde sert bi ifade
dokunsan ama ağlamaklı bir çocuk olurum
şu beyhude dünyada.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Gün batımı fırlatırken gökyüzüne ayı,
sokakta dolaşıyor bi adam
ilk görünüşte yüzünde sert bi ifade
dokunsan ama ağlamaklı bir çocuk olurum
şu beyhude dünyada.
Dokun şair...
Eğer dokunuşun onu ağlatacak ve o ıslaklık onun hüznünü yıkayacaksa...
Dokun şair...
TEBRİKLER...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta