Solan çiçeklerin, kırılgan köklerinde gördüm
Bir damla gözyaşının sakinliğini.
Elimde tuttuğum umutlarımı buruşturup attığım zamanlarda
Sessizce kıvrılıp bir kenarda,
Ağlamaklı olmuş bir bebeğin dolmuş gözlerinde
Esir oldum bilmediğim demlerinde.
Bir ben var mı benden sonra gelecek yaşamlarda,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta