Adam kendini birden doğurdu.
Börülcelerden örülü bir şekil
karşısında,
bağdaş.. kendini buldu,
gülen bıcırıklar/ yapraklar/ karşısında.
Çalı çırpıda/ karışıklıktan/ karşılıktan sadeliğin;
bir ağız, kıkırdak, gülümseyen gözlerden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta