Suyu kuruyabilse; ne kalır denizden geriye?
Ara ki bulasın sonsuz maviliklerimi,
Yerinde şahlanan, yerinde uysallaşan dalgalarımı,
Parıltılarımı, yosun kokularımı,
Yanan topraklara armağan ettiğim esintilerimi.
Nereden bileceksin anam-babam,
Seni kuruya kuruya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta