Suyu kuruyabilse; ne kalır denizden geriye?
Ara ki bulasın sonsuz maviliklerimi,
Yerinde şahlanan, yerinde uysallaşan dalgalarımı,
Parıltılarımı, yosun kokularımı,
Yanan topraklara armağan ettiğim esintilerimi.
Nereden bileceksin anam-babam,
Seni kuruya kuruya
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta