Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Shakespeare’in hayatın bir tiyatro sahnesinden oluştuğu ifadesi doğruysa, benim de bu sahnedeki rolüm 4 Haziran 1984’te dünyaya gözlerimi açmamla başladı.
Dört kişiden oluşan bir ailemiz var; annem, babam, ablam ve ben. Annem de babam da çok çalışıp bizleri özveriyle yetiştirdiler. Genelde çabuk sinirlenebilen bundan dolayı da gereksiz kavgalara neden olabilen bir yapımız var. Bir konu hakkında oturup birlikte uzun süre konuşup karar vermişliğimiz de pek yoktur. Buna rağmen birçok aile ...
