aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Shakespeare’in hayatın bir tiyatro sahnesinden oluştuğu ifadesi doğruysa, benim de bu sahnedeki rolüm 4 Haziran 1984’te dünyaya gözlerimi açmamla başladı.
Dört kişiden oluşan bir ailemiz var; annem, babam, ablam ve ben. Annem de babam da çok çalışıp bizleri özveriyle yetiştirdiler. Genelde çabuk sinirlenebilen bundan dolayı da gereksiz kavgalara neden olabilen bir yapımız var. Bir konu hakkında oturup birlikte uzun süre konuşup karar vermişliğimiz de pek yoktur. Buna rağmen birçok aile ...
