İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Shakespeare’in hayatın bir tiyatro sahnesinden oluştuğu ifadesi doğruysa, benim de bu sahnedeki rolüm 4 Haziran 1984’te dünyaya gözlerimi açmamla başladı.
Dört kişiden oluşan bir ailemiz var; annem, babam, ablam ve ben. Annem de babam da çok çalışıp bizleri özveriyle yetiştirdiler. Genelde çabuk sinirlenebilen bundan dolayı da gereksiz kavgalara neden olabilen bir yapımız var. Bir konu hakkında oturup birlikte uzun süre konuşup karar vermişliğimiz de pek yoktur. Buna rağmen birçok aile ...
