Kimsenin buyurdugu noktada lami cimi degildi gün günes
Savurganlikta basina buyruklugun yelkovansiz israf masraf akrebiyle
Ilim itibar hak had huddut sinir imkan ve insanlik tanimayan
Derdim kaygim endisem kuskum caresizligim vardir inleyip diyenlerin
Son nefesine ve en son lomasina can cekistirip kan kustrana kadar
Itirazi olani patak kötek sürüm sürüm sürükleyip kapatan kodese
Olmmazmis gibi görüneniyse sindirip susturup sabitleyen karanliklara ve korkuya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta